Αυτή η κινέζικη "ευχοκατάρα" μού 'ρχεται στο μυαλό, τώρα με την αρρώστια...
Πράγματα που ήταν δεδομένα, καθημερινότητα, ρουτίνα τώρα έχουν αρχίσει να γίνονται ζήτημα... γεγονός...
Και τα χειρότερα έπονται, φοβάμαι...
Μόνο ένα καλό βλέπω, προς το παρόν, από αυτήν την κατάσταση... επιτέλους μπορώ να είμαι στεναχωρημένος και να έχω ξεσπάσματα χωρίς ν' ακούω ηλιθιότητες του τύπου: "Έτσι είναι τα πράγματα!" ή "Όλοι τα περνάνε αυτά!"
Τώρα μπορώ να έχω τις έγνοιες μου κι αν με ρωτάει κάποιος, θα βάζω την αρρώστια μπροστά...
