Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2009

Φοβίες...


Φοβάμαι τη Μοναξιά.
Κάνει τους Αγώνες μου να μοιάζουν μάταιοι.
Φοβάμαι τους Ανθρώπους.
Κάνουν την Πίστη μου Νωθρότητα,
το Πάθος μου Ανοησία...


5 σχόλια:

truth around us......... είπε...

Se katalaveno ...apolita kai sto leei mia me ametrites fovies...gliko filaki kai omorfi nixta na exoume

Katerina είπε...

εγώ πάλι φοβάμαι τους σεισμούς, γενικά να μην έρθουν τα πάνω κάτω

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ είπε...

Κακά νέα, O.C.! Τα πάνω έχου ΗΔΗ έρθει κάτω!!!

Ελένη Λιντζαροπούλου είπε...

"Η αγάπη είναι ο φόβος που μας ενώνει με τους άλλους

όταν υποτάξαν τις μέρες μας και τις κρεμάσανε σα δάκρυα..."

Ακόμη τον παλεύω αυτό το στίχο του Αναγνωστάκη... Τόσα χρόνια κι ακόμη.

Καλησπέρα...στους φόβους μας

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ είπε...

Όμορφος στίχος, όμως... "Η Αγάπη είναι ο Φόβος..." εκεί κολώνω. Ό,τι κι αν λέει παρακάτω, εκεί κολώνω. Η Αγάπη είναι το αντίθετο του Φόβου...

Την καλησπέρα μου, Β.Μ.! Μόλις έκανες, με την ποίηση, έναν άνθρωπο πλουσιότερο!...

Παράλληλα Σύμπαντα

Λόγια του Δρόμου...

Λόγια του Δρόμου...