Μετά από πάμπολλες εμπειρίες και εξοντωτική ενδοσκόπηση,
μπορείς, επιτέλους, να πεις ότι βρήκες τον εαυτό σου.
Πως, ό,τι κι αν γίνει, λες, "τουλάχιστον ξέρω ποιος είμαι και που βρίσκομαι..."
Και ξυπνάς μια ωραία πρωία...
και συνειδητοποιείς ότι αυτό που ήσουν δεν είσαι πια...
ήρθε η ζωή και σ' άλλαξε...
Και λες: "Όχι, ρε πούστη μου! Όχι πάλι απ' την αρχή!..."
Σπαστικό δεν είναι;
Ελπίζω, πραγματικά, να είναι κάτι το προσωρινό...
5 σχόλια:
Ασε που στη διαδρομή μπορεί πάλι να αλλάξουν όλα!
Είναι κι αυτό ένα είδος καφκικής μεταμόρφωσης.. :)
@MASX
"Ασε που στη διαδρομή μπορεί πάλι να αλλάξουν όλα!"
Μη με τσιτώνεις κι εσύ!
@Κος Μπιτού
"Είναι κι αυτό ένα είδος καφκικής μεταμόρφωσης.."
Να τ' αλλάξω σε Γκρέγκορ;
Κούκλος το... σκαθάρι.
...
Γιατί να σε χαλούν οι αλλαγές... ίσα ίσα, αν δεν υπήρχαν κι οι αλλαγές μέσα μας τότε, προς τι θα μας συνέβαινε η...ζωή;
Για σύνελθε. Είναι ωραίο να είσαι άλλος... είναι περιπέτεια.
@B.M.
Ναι, με χαλάνε οι αλλαγές... ιδιαίτερα όταν ανατρέπουν καταστάσεις κατακτημένες με πολύ πόνο και κόπο... ναι, είναι ωραίο να είμαι άλλος... αλλά ποιός, the heck, είμαι;;
Δημοσίευση σχολίου