"Ακυβερνησία"; Ακυβερνησία!

Μας τρομοκρατούν, μπροστά στην αβεβαιότητα των δημοσκοπήσεων, τα Μέσα Μαζικής Προπαγάνδας, ότι αν δε βγει αυτοδύναμη κυβέρνηση, η χώρα θα βυθιστεί στο χάος και την ύφεση κι εγώ δε ξέρω τι...

Νομίζω ότι φαντάζομαι πως η παρατεταμένη περίοδος χωρίς μια συγκεκριμένη, όποια, κυβέρνηση στο "τιμόνι της χώρας" θα έχει κάποιες δυσάρεστες επιπτώσεις.
Δυσάρεστες για την ευάρεσκη καθημερινότητά μας και τη διατήρηση της ισχύουσας κατάστασης...

Απ' ό,τι καταλαβαίνω, το πρόβλημα της χώρας δεν ήταν ποτέ (από τη μεταπολίτευση και μετά) η έλλειψης ηγεσίας στη χώρα, αλλά το ακριβώς αντίθετο. Το πρόβλημα είναι η ύπαρξη μιας διεφθαρμένης ηγεσίας. Το πρόβλημα είναι μια ολοκληρωτική συμπεριφορά, που με το φόβο της κομματικής πειθαρχίας και του στιγματισμού ότι "αν δε ψηφίσεις αυτό που είπε ο αρχηγός, θα πέσουμε!" ένας άνθρωπος ή μια μικρή ομάδα "εκλεκτών" κάνουν ό,τι θέλουν.
Ένα πρόβλημα που οδήγησε κάποιους ηλίθιους να μιλάνε για "ισχυρή εντολή του λαού" με 151/300 της βουλής.

Μη αυτοδυναμία, λοιπόν! Εγώ αυτό λέω, με την προοπτική κυβέρνησης συνεργασίας. Αν υπάρξει κάποιου είδους "ενδοκυβερνητικής αντιπολίτευσης", τότε ο κίνδυνος διαφθοράς μικραίνει, έτσι;
Κι αν όλοι, όπως λένε, αγαπάνε την πατρίδα και θέλουν το καλό της, ας ρίξουν νερό στο κρασί τους για να κυβερνήσουν μαζί!

"Έξω από το χορό, πολλά τραγούδια λένε..." Φανταστείτε, λέει, μια συγκυβερνηση Ν.Δ.-ΠΑ.ΣΟ.Κ. Εκτός από την αληθινά ισχυρή πλειοψηφία, και τα δύο μεγάλα κόμματα θα έχουν χάσει το ισχυρότερο επιχείρημά τους: "Οι άλλοι είναι χειρότεροι!"
Εκεί θα φανεί, η όποια, (αν)ικανότητά τους...