"Έφυγα απ' το σπίτι, ξεκίνησα να παίρνω ναρκωτικά μείωσης της νοημοσύνης...
Μια χημική λοβοτομή, έριξα το I.Q. μου από πάνω από 135 στα χαμηλά 70, και όσο πιο χαζή γινόμουν, τόσο πιο χαρούμενη γινόμουν.
Χόρευα μέχρι που έπεφτα κάτω, έπινα μέχρι να μη μπορώ να βρω το στόμα μου με το ποτήρι.
Σε 18 μήνες ήμουν με το ζόρι νοήμων..."
6 σχόλια:
Δε έχω άποψη για σένα...
Μια καλησπέρα μονο....
@Ρίκη
"Δε έχω άποψη για σένα..."
Ευκαιρία ν' αποκτήσεις!
Καλημέρα και χρόνια πολλά!
Εγώ έχω...
Χρόνια πολλά για την ημέρα.
Μ'αρέσουν αυτά τα εφιαλτικά σενάρια επιστημονικής, ας το πούμε, φαντασίας.
Προδιαγράφουν ένα τυφλό μέλλον, μήπως και ανοίξουμε κανένα μάτι...
Γι' αυτό σε γουστάρω, βρε B.M.!...
Γιατί μπορείς να συμμετάσχεις παντού!
Ήταν, λοιπόν, κάποτε ένα comic, που η διαφημιστική του ατάκα ήταν: "Ένας κόσμος τόσο φωτεινός, που θα ευχόσουν να είσαι τυφλός"
"Ένας κόσμος τόσο φωτεινός, που θα ευχόσουν να είσαι τυφλός"
Φοβερή ατάκα! Να προσθέσω σε αυτό κάτι ταιριαστό: "Είδα το φως μου λίγο πριν το χάσω" :))
Πάντως η άγνοια είναι όντως ευτυχία!
@Mr. ΜΠ.
"Είδα το φως μου λίγο πριν το χάσω"
Σα να λέμε, στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα, ε;
Δημοσίευση σχολίου