Νες-καφέ με γάλα

Δέκα και τέταρτο πρωϊ των εκλογών
και παραμίλαγε προγνωστικά η Ελλάδα.
Ξύπνησε μέσα μου το αβέβαιο παρόν
και η λαχτάρα μου για νες-καφέ με γάλα.

Τα όνειρά μου απλωμένα στα πανό
μα οι αφίσσες δε μου λένε καλημέρα.
Εδώ και κεί κάποια αδέσποτα παιδιά
"Να δώ ρε φίλε τί θα λές από Δευτέρα".

Στρίβω το δεύτερο στενό αριστερά
στο ρετιρέ έχουν γενέθλια τα λόγια.
Μα εγώ δεν έχω πού να πώ το "Σ' αγαπώ"
έχουν κολλήσει τα δικά μου ημερολόγια
στη μοναξιά μου.

Το στέκι είναι κέντρο εκλογικό.
Τα ψηφοδέλτια ασπρόμαυρα λαχεία
και το τσιγάρο παραγίνεται πικρό.
Χωρίς καφέ πώς να αλλάξω, βρέ Μαρία
την κοινωνία;

Πέρασες δίπλα σαν αέρας, βιαστικά,
μου χαμογέλασες κι'εγώ πήρα τα πάνω.
Σαράντα-πέντε χρόνων έμπειρη ματιά
αυτήν την εμπειρία δε τη χάνω.

"Θά θέλατε να πιούμε ένα καφέ;"
ψιθύρισα, η ανάσα μου κομένη.
Και σύ μου είπες "Γιατί όχι, βέβαια ναί!
Αλλωστε πιά τώρα δεν είμαστε δυό ξένοι!
Τί άλλο μένει;"

Πάνω που δώσαμε το πρώτο μας φιλί
και η Ελλάδα στο κρεββάτι μου γελάει.
Είπες "Αγόρι μου, είσαι άπειρος πολύ
αυτή η σχέση, δυστυχώς, δε περπατάει..."

Το ίδιο βράδυ σε είδα ξαφνικά
στη τηλεόραση να βγάζεις ομιλία.
Για της φυλής μας τα καινούργια ιδανικά
με νέο πρόγραμμα στην επικοινωνία
τί ειρωνία!

Δέκα και τέταρτο Δευτέρα εκλογών
έχει γυρίσει τη σελίδα της η Ελλάδα.
Μα εγώ έχω πάλι το αβέβαιο παρόν
και τη λαχτάρα μου για νές-καφέ με γάλα...

-Σ. Μεσημέρης