Η μουσική που παίζουμε είναι θλιμμένη
κι αφού δεν έχω τη δύναμη ν' ακρωτηριαστώ,
θα χορέψουμε σ' αυτήν.
Σε βλέπω που φοβάσαι, σε βλέπω να γελάς.
Θα μπορούσε να είναι χαρούμενη.
Όμως εγώ τη ξέχασα, αν την ήξερα ποτέ,
κι εσύ δε θες να μάθεις.
Πριν από 6 μήνες
7 σχόλια:
Τι έγινε μικρέ;
Αυτό είναι σκέψεις ή... ποίηση;
*blush*
Έχω κι εγώ τις στιγμές μου, φαίνεται...
Τα φιλιά μου
Λέει κάπου ο Ζορμπάς: αφεντικό, δεν μπορώ να στο πω, γι αυτό θα στο χορέψω...
Αυτό μου θύμισες...
Να προσέχεις. Το μυαλό, κάνει χειρότερα παιχνίδια από τη ζωή.
Έλα να πάρεις βραβειάκι και να μου χαρίσεις έναν χορό!
Φιλάκια πολλά
@Β.Μ.
"Να προσέχεις. Το μυαλό, κάνει χειρότερα παιχνίδια από τη ζωή."
Προσπαθώ... νομίζω ότι το ξέρω αυτό, αλλά δεν έχω βρει τον τρόπο να το καταπολεμήσω...
@Εβ.
Σ' ευχαριστώ για το βραβειάκι κι έχω πολλούς χορούς να σου χαρίσω!...
Νατη κι η ποιητική διάθεση!
Έσκασε από μέσα σου Ε....κι είναι ωραία!
Καλησπέρα!
'σπέρα, Τ!
Σ' ευχαριστώ... αν και το σκοτάδι, αναμφισβήτητο, ε;
Δημοσίευση σχολίου