Σάββατο 15 Αυγούστου 2009

Η καρδιά του Αυγούστου


Το σώμα σου κόλλησε στο σώμα μου.

Ακούς νερά που χύνονται στα μέσα των ποδιών σου;


Ανάμεσα στα Όνειρα σπαράζει η ζωή μας,
ανάμεσα στα όστρακα παφλάζει η Καρδιά μου.


Άγιος ο Έρωτας, Άγιος Καημός


λέω μάτια μου κι αστράφτει κεραυνός.

Στα μαύρα ντύνεσαι κι ανοίγεις το σκοτάδι

σηκώνεις τα άστρα σε χορό
και το κορμί μου σ' άγριο ποτάμι...


6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Άγιος ο έρωτας;
Ψάμματα λένε Ε...
Φιλιά

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ είπε...

Προτιμώ το "Άγιος Καημός"...
Γιατί, μη ξεχνάς ότι η πύλη του Παραδείσου και της Κόλασης είναι η ίδια...
Φιλιά πολλά

Ελένη Λιντζαροπούλου είπε...

Αν δεν αγιάσει ο έρωτας, πώς θα αγιάσει ο Καημός;

Καλώς σας βρίσκω... ποιητικότατους.

Δ. Καρατζάς... για προσέξτε τον.

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ είπε...

@B.M
Μπορεί ν' αγιάσει μόνο ο Έρωτας, χωρίς καθούλου καημό;
Welcome Back!

Κράμα είπε...

Εγκλω
μα τι χυδαίοι στίχοι;
:)))

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ είπε...

"μα τι χυδαίοι στίχοι;"
U crazy!

Παράλληλα Σύμπαντα

Λόγια του Δρόμου...

Λόγια του Δρόμου...