Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009

Αποχαιρετισμός σε μια εποχή...


...που ακόμα υπήρχε ελπίδα...




Νότης Περγιάλης
(1920-2009)

4 σχόλια:

Ελένη Λιντζαροπούλου είπε...

Δύσκολο να συνειδητοποιεί ο άνθρωπος την εποχή του και όσα έχουν χαθεί.
Ειδικά όταν είναι νέος.

Δύσκολο.

Για μας τους μεγαλύτερους, αυτό, αναπτερώνει την ελπίδα.

Όχι χωρίς προϋποθέσεις φυσικά. Όχι χωρίς να πούμε ή να πρέπει να λέμε δηλαδή ότι: "δεν φτάνει να πονάμε για ό,τι χάθηκε, χρειάζεται και να κοιτάμε μπροστά, στο μέλλον που περιμένει από μας όλους να το οικοδομήσουμε χωρίς πένθος."...

Η απελπισία Εγλω δεν είναι δημιουργική... σε αντίθεση με τον πόνο που είναι κινητήριος δύναμη.

Την Καλημέρα μου...

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ είπε...

Καλήμέρα, Β.Μ....
Νομίζω ότι καταλαβαίνω τι λες...
Είναι πολλά που θα 'θελα να γράψω μ' αφορμή το θάνατο αυτό και την ερμηνεία στην ταινία αυτή και την εποχή μας κι άλλες εποχές, περασμένες κι επόμενες...

Η απελπισία, όμως, δεν είναι επιλογή, ε;...

Ελένη Λιντζαροπούλου είπε...

Καλημέρα εγκλω...

Μάλλον ταυτόχρονα είμαστε στον "αέρα".

Η απελπισία δεν είναι επιλογή. Όχι.

Ή τουλάχιστον δεν είναι δημιουργική επιλογή.

Έγραψες σ'εμένα: "μείνε στα γεγονότα και τα δεδομένα"... και πρωί-πρωί, στο λέω, μου έδωσες μια πολύ σωστή συμβουλή σε πολλά επίπεδα.

Σ'ευχαριστώ λοιπόν...


ΥΓ...ελπίζω να είναι όλα καλά με το ζήτημα υγεία που αντιμετώπιζε αγαπημένο σου πρόσωπο και

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ είπε...

@Β.Μ.

Καλή μου Β.Μ...

"Η απελπισία δεν είναι επιλογή. Όχι."
Απ' όσο σε ξέρω, εδώ χαθήκαμε στη μετάφραση και το λάθος δικό μου... αυτό που ήθελα να πω είναι "Την απελπισία δεν την επιλέγεις, σ' επιλέγει εκείνη..."

"Σ'ευχαριστώ λοιπόν... "
Σ' αντευχαριστώ γι πολλά κι εγώ...

"ΥΓ...ελπίζω να είναι όλα καλά με το ζήτημα υγεία που αντιμετώπιζε αγαπημένο σου πρόσωπο και"
Προς το παρόν, αρκετά καλά...
"και"...;

Παράλληλα Σύμπαντα

Λόγια του Δρόμου...

Λόγια του Δρόμου...